Przejdź do treści

Blog

CV za granicę: zdjęcie, dane osobowe, długość i klauzula w 12 krajach

Krótka odpowiedź

W Wielkiej Brytanii, Irlandii, USA i Kanadzie zdjęcie, data urodzenia i stan cywilny zwykle nie trafiają do CV, a dane kontaktowe osób polecających też nie. W Niemczech zdjęcie jest dobrowolne, ale nadal przyjęte, a data urodzenia zwykle jest podawana. Większość źródeł europejskich mówi o jednej lub dwóch stronach A4 w odwrotnej kolejności chronologicznej. Klauzula o przetwarzaniu danych osobowych zostaje w CV do Polski i do Włoch.

CVTailor team Opublikowano 6 min czytania

CV, które w Polsce jest standardem, w Wielkiej Brytanii czy Irlandii może wyglądać dziwnie. Co publiczne źródła z dwunastu krajów mówią o zdjęciu, danych osobowych, długości, referencjach i kolejności.

W tym artykule

Ten artykuł porównuje zwyczaje dotyczące CV w dwunastu krajach: zdjęcie, dane osobowe, długość, referencje i kolejność. Każdy punkt pochodzi z publicznego źródła w danym kraju lub o nim, najczęściej z urzędu pracy, serwisu rządowego albo biura karier uczelni. Opisujemy, co jest przyjęte, a nie przepisy. Jeśli pracodawca prosi o coś innego, jego wymagania mają pierwszeństwo. Na początku jest Polska, potem kraje, do których Polacy najczęściej wysyłają aplikacje.

Co najbardziej różni CV w poszczególnych krajach?

Trzy rzeczy: zdjęcie, dane osobowe i klauzula o danych.

  • Zdjęcie. Pomijane w Wielkiej Brytanii, Irlandii, USA i Kanadzie. Dobrowolne, ale nadal przyjęte w Niemczech. Nieobowiązkowe w Polsce, Holandii, Francji, Hiszpanii, we Włoszech i w Portugalii.
  • Dane osobowe. Kraje anglojęzyczne pomijają datę urodzenia i stan cywilny. W Holandii, Niemczech, Flandrii i we Włoszech źródła wymieniają datę urodzenia jako zwyczajową.
  • Klauzula. Polska i Włochy oczekują pod CV zgody na przetwarzanie danych osobowych. W źródłach z pozostałych krajów jej nie ma, a francuski portal pisze wprost, że w CV nie ma obowiązkowych wzmianek prawnych.

CVTailor porównuje CV z ogłoszeniem i pokazuje, których słów kluczowych z ogłoszenia brakuje. Pierwsze zgłoszenie jest bezpłatne.

Bezpłatne pierwsze zgłoszenie

Polska

  • Dane osobowe: Powiatowy Urząd Pracy w Żninie pisze, że wystarczy miejscowość zamieszkania, pełny adres nie jest wymagany.
  • Zdjęcie: jeśli jest, to profesjonalne i aktualne.
  • Długość: jedna do dwóch kartek A4, według poradnika publicznych służb zatrudnienia.
  • Kolejność: doświadczenie i wykształcenie w odwrotnej kolejności chronologicznej.
  • Referencje: ten sam poradnik podaje zapis "Dostarczę na życzenie".
  • Klauzula: urząd w Żninie nazywa klauzulę o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych obowiązkowym elementem CV. Poradnik służb zatrudnienia dodaje, że powinna być podpisana własnoręcznie.

Niemcy

  • Zdjęcie: Federalna Agencja Pracy (Bundesagentur für Arbeit) pisze, że nie jest już koniecznością. Jej poradnik aplikacyjny nazywa je dobrowolnym, ale nadal przyjętym.
  • Dane osobowe: data i miejsce urodzenia są podawane. Informacje o rodzinie i obywatelstwie są dobrowolne.
  • Długość: jedna do najwyżej dwóch stron A4, w formie tabeli.
  • Kolejność: od najnowszego okresu.
  • Podpis: według Agencji nie jest konieczny, ale może być zaletą. Poradnik przypomina o miejscowości, dacie i podpisie.
  • Klauzula: w niemieckich źródłach jej nie ma, więc polskiej formułki nie ma potrzeby przenosić.

Holandia

  • Dane osobowe: przykładowe CV Uniwersytetu w Lejdzie podaje, że data urodzenia i obywatelstwo są zwyczajowe, a płeć, stan cywilny i numer BSN nie.
  • Zdjęcie: według Uniwersytetu Amsterdamskiego opcjonalne i w Holandii częste.
  • Długość: najwyżej dwie strony A4 (Lejda). Uniwersytet Amsterdamski woli jedną, najwyżej dwie.
  • Kolejność: wykształcenie i doświadczenie antychronologicznie.

Wielka Brytania

  • Zdjęcie: Uniwersytet Amsterdamski zauważa, że w Wielkiej Brytanii nie zawsze jest mile widziane.
  • Dane osobowe: rządowy National Careers Service radzi nie podawać wieku, daty urodzenia, stanu cywilnego ani obywatelstwa.
  • Referencje: bez danych kontaktowych innych osób. Zamiast nich zdanie "references are available on request".
  • Kolejność: dane kontaktowe, krótki wstęp, wykształcenie, doświadczenie. Przy dłuższym stażu doświadczenie może być pierwsze.

Irlandia

  • Zdjęcie i data urodzenia: pomijane, pisze University of Limerick.
  • Stan cywilny i płeć: niepotrzebne (gradireland).
  • Długość: normą są dwie strony, nie więcej.
  • Referencje: dane osób polecających tylko za ich zgodą.
  • Kolejność: od ostatniego stanowiska.

Francja

  • Długość: portal dla pracowników przygranicznych Frontaliers Grand Est zaleca jedną stronę A4.
  • Dane osobowe: imię, nazwisko, adres, e-mail i telefon.
  • Zdjęcie: nieobowiązkowe. Profesjonalne zdjęcie może pomóc rekruterowi przypomnieć sobie rozmowę.
  • Kolejność: antychronologicznie, od najnowszego.
  • Wzmianki prawne: portal pisze, że w CV nie ma obowiązkowych wzmianek prawnych.

Hiszpania

  • Zdjęcie: poradnik Universidad Miguel Hernández nazywa aktualne kolorowe zdjęcie bardzo zalecanym, choć nie niezbędnym.
  • Długość: najwyżej dwie strony, najlepiej jedna.
  • Kolejność: odwrotnie chronologiczna.

Włochy

  • Dane osobowe: urząd pracy w Lecco wymienia datę urodzenia i odradza zdania w rodzaju "mężatka, dwoje dzieci".
  • Zdjęcie: nieobowiązkowe, chyba że rekruter wyraźnie o nie prosi.
  • Długość: najlepiej nie więcej niż dwie strony, najnowsze doświadczenie na początku.
  • Klauzula: na końcu zawsze zgoda na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z RODO. Tu polski nawyk się przydaje, ale tekst powinien być po włosku.

Portugalia

  • Zdjęcie: nieobowiązkowe, ale według Santander Portugal wielu rekruterów nadal je ceni.
  • Dane osobowe: poradnik Escola Profissional Gustave Eiffel wymienia imię i nazwisko, adres, telefon, e-mail, płeć i datę urodzenia. Santander uważa pełny adres za zbędny, poza pracą stacjonarną.
  • Długość i kolejność: najwyżej dwie strony, od najnowszego doświadczenia.

Belgia (Flandria)

  • Zdjęcie: flamandzki urząd pracy VDAB radzi dodać je, gdy pracodawca o nie prosi albo gdy kandydat sam tego chce.
  • Dane osobowe: imię i nazwisko, data urodzenia, miejscowość, telefon i e-mail.
  • Długość: jedna do dwóch stron.
  • Kolejność: od ostatniej pracy.

USA i Kanada

  • USA: career center Georgetown University radzi pominąć datę urodzenia, stan cywilny i zdjęcie, zmieścić resume na jednej stronie i podawać doświadczenie od najnowszego.
  • Kanada: rządowy Job Bank pisze, że zdjęcie nie jest normą, radzi pominąć wiek i stan cywilny, ograniczyć resume do dwóch stron, a referencje trzymać na osobnej kartce i podawać tylko na wyraźną prośbę.

Jak dostosować polskie CV do innego kraju?

  1. Najpierw dane osobowe: zdjęcie, data urodzenia i stan cywilny zgodnie ze zwyczajem kraju.
  2. Potem długość: najwyżej dwie strony A4 w Europie, jedna strona dla Francji i amerykańskiego resume.
  3. Doświadczenie w odwrotnej kolejności chronologicznej, chyba że źródło dla danego kraju mówi inaczej.
  4. Klauzula o danych zostaje dla Polski i Włoch. W innych krajach źródła jej nie wymieniają.
  5. Na koniec dopasowanie treści do ogłoszenia. Poradnik Jak dopasować CV do oferty pracy opisuje ten krok, a CV ATS: jak napisać CV zgodne z ATS wyjaśnia, jak zachować plik czytelny dla systemów rekrutacyjnych.

Polskie CV na ofertę z innego kraju?

CVTailor przepisuje CV pod każde ogłoszenie na podstawie doświadczenia kandydata, nie dodając nowego, i pokazuje brakujące słowa kluczowe z oferty. Wszystko, także dane osobowe, można zmienić przed pobraniem.

Dopasowanie CV do oferty

Najczęstsze pytania

Czy wystarczy przetłumaczyć polskie CV?

Nie. Dane osobowe, zdjęcie, klauzula i czasem długość różnią się między krajami, jak pokazują sekcje powyżej. Najpierw tłumaczenie treści, potem sprawdzenie zwyczajów danego kraju i wymagań z ogłoszenia.

Co, jeśli ogłoszenie wymaga czegoś innego?

Ogłoszenie ma pierwszeństwo. Źródła opisują, co jest zwyczajowe, a nie reguły, które pracodawca musi przyjąć. Urząd pracy w Lecco pisze na przykład, że zdjęcie we Włoszech nie jest obowiązkowe, chyba że rekruter wyraźnie o nie prosi.

Czy dwie strony to za dużo?

W większości krajów Europy nie. Niemiecka Federalna Agencja Pracy mówi o jednej do najwyżej dwóch stron A4, Uniwersytet w Lejdzie o najwyżej dwóch A4. Dla Francji portal dla pracowników przygranicznych zaleca jedną stronę A4, a amerykański uniwersytet radzi jedną stronę resume.

Czy CV trzeba podpisywać?

W Polsce poradnik publicznych służb zatrudnienia mówi, że klauzula o ochronie danych osobowych powinna być podpisana własnoręcznie. W Niemczech Federalna Agencja Pracy pisze, że podpis nie jest konieczny, ale może być zaletą.

Źródła

  1. Powiatowy Urząd Pracy w Żninie pisze, że zdjęcie w CV powinno być profesjonalne i aktualne, że wystarczy miejscowość zamieszkania bez pełnego adresu, że doświadczenie i wykształcenie podaje się w odwrotnej kolejności chronologicznej i że klauzula o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych jest obowiązkowym elementem CV. Powiatowy Urząd Pracy w Żninie (praca.gov.pl)
  2. Poradnik "Jak napisać życiorys" publicznych służb zatrudnienia mówi o jednej lub dwóch kartkach A4, odwrotnej kolejności chronologicznej, zapisie "Dostarczę na życzenie" przy referencjach i klauzuli o ochronie danych osobowych podpisanej własnoręcznie. Publiczne służby zatrudnienia (praca.gov.pl)
  3. Federalna Agencja Pracy pisze, że zdjęcie nie jest już koniecznością, wymienia datę i miejsce urodzenia wśród danych osobowych, uznaje informacje o rodzinie i obywatelstwie za dobrowolne, podaje jedną do najwyżej dwóch stron A4, zaczyna od najnowszego okresu i mówi, że podpis nie jest konieczny, ale może być zaletą. Bundesagentur für Arbeit
  4. Poradnik aplikacyjny Federalnej Agencji Pracy mówi, że zdjęcie jest dobrowolne, ale nadal przyjęte, i przypomina o miejscowości, dacie i podpisie. Bundesagentur für Arbeit, Bewerbungskompass
  5. Przykładowe CV Career Zone Uniwersytetu w Lejdzie podaje, że data urodzenia i obywatelstwo są w holenderskim CV zwyczajowe, a płeć, stan cywilny i numer BSN nie, oraz że wykształcenie i doświadczenie podaje się antychronologicznie. Universiteit Leiden, Careerzone (przykładowe CV)
  6. Strona Career Zone Uniwersytetu w Lejdzie radzi używać najwyżej dwóch stron A4. Universiteit Leiden, Careerzone
  7. Uniwersytet Amsterdamski pisze, że CV ma najlepiej jedną stronę A4, najwyżej dwie, i że zdjęcie jest opcjonalne, w Holandii częste, ale nie zawsze mile widziane w innych krajach, na przykład w Wielkiej Brytanii. Universiteit van Amsterdam
  8. National Careers Service, serwis rządu brytyjskiego, radzi nie podawać wieku, daty urodzenia, stanu cywilnego ani obywatelstwa, nie umieszczać w CV danych kontaktowych innych osób i wymienia części CV, takie jak dane kontaktowe, wstęp, wykształcenie i doświadczenie. National Careers Service (rząd Wielkiej Brytanii)
  9. Blog Biura Karier University of Limerick pisze, że normą są dwie strony i że w CV nie podaje się daty urodzenia ani zdjęć. University of Limerick
  10. gradireland pisze, że stan cywilny, data urodzenia i płeć nie są potrzebne, że CV nie powinno przekraczać dwóch stron, że zaczyna się od ostatniego stanowiska i że na podanie danych osób polecających trzeba mieć ich zgodę. gradireland
  11. Portal dla pracowników przygranicznych Frontaliers Grand Est zaleca we Francji CV na jednej stronie A4, z imieniem, nazwiskiem, adresem, e-mailem i telefonem, w kolejności antychronologicznej, i pisze, że zdjęcie nie jest obowiązkowe, a w CV nie ma obowiązkowych wzmianek prawnych. Frontaliers Grand Est
  12. Poradnik Universidad Miguel Hernández mówi o najwyżej dwóch stronach, najlepiej jednej, odwrotnej kolejności chronologicznej i aktualnym kolorowym zdjęciu, bardzo zalecanym, choć nie niezbędnym. Universidad Miguel Hernández (Hiszpania)
  13. Centro per l'Impiego w Lecco wymienia datę urodzenia wśród danych osobowych, pisze, że zdjęcie nie jest obowiązkowe, chyba że rekruter wyraźnie o nie prosi, odradza zdania w rodzaju "mężatka, dwoje dzieci", zaleca najwyżej dwie strony z najnowszym doświadczeniem na początku i mówi, że na końcu zawsze umieszcza się zgodę na przetwarzanie danych osobowych. Centro per l'Impiego, Provincia di Lecco
  14. Santander Portugal pisze, że zdjęcie nie jest obowiązkowe, ale wielu rekruterów nadal je ceni, że doświadczenie podaje się od najnowszego, że CV ogranicza się do dwóch stron i że pełny adres nie jest konieczny, poza pracą stacjonarną. Santander Portugal
  15. Poradnik Escola Profissional Gustave Eiffel wymienia wśród danych osobowych pełne imię i nazwisko, adres, telefon, e-mail, płeć i datę urodzenia. Escola Profissional Gustave Eiffel (Portugalia)
  16. VDAB, flamandzki urząd pracy, radzi dodać zdjęcie, jeśli pracodawca o nie prosi albo kandydat sam tego chce, podać imię i nazwisko, datę urodzenia, miejscowość, telefon i e-mail, zmieścić się na jednej do dwóch stron i zacząć od ostatniej pracy. VDAB (Flandria)
  17. Career center Georgetown University radzi nie podawać w amerykańskim resume daty urodzenia, stanu cywilnego ani zdjęcia, zmieścić się na jednej stronie i podawać doświadczenie od najnowszego. Georgetown University Cawley Career Education Center
  18. Job Bank rządu Kanady pisze, że zdjęcie nie jest w Kanadzie normą, radzi pominąć wiek i stan cywilny, ograniczyć resume do dwóch stron, a referencje trzymać na osobnej kartce. Job Bank, rząd Kanady